Björn Wandels (Gent) hanteert een breed spectrum aan media in een hybride praktijk. Zijn werk bevraagt op ironische wijze de uitgangspunten van zowel analoge als digitale media door ze los te koppelen van hun traditionele context of functie.
Zo schildert hij foto's uit de donkere kamer, fotografeert hij tekeningen en geeft hij geluid een filmische vorm. Via korte video's en collage-loops bouwt hij aan installaties waarin ook poëzie en typografie een plek krijgen.
Wandels ambieert geen wetenschappelijke objectiviteit; zijn oeuvre is veeleer een persoonlijke vertaling gedicteerd door de logica en de grenzen van het artistieke materiaal. Het resultaat is inherent ambigu: een oeuvre dat zich voortdurend beweegt tussen het tragische en het absurde.
Björn Wandels studeerde fotografie aan het KASK in Gent, maar richtte de camera al snel op zichzelf en zijn intieme omgeving: de keuken, de ouders, de slaapkamer. Het familiealbum — het "leugenachtige familiearchief" — werd zijn startpunt om de fout te introduceren in zijn praktijk als verzamelaar van beelden: ordenen, herordenen, opzettelijk wanordenen, tegen de chronologie in. Het album toont immers fysiek dat de herinnering te wantrouwen is.
Na een vitrinepresentatie bij DeNode (2024) volgt in het najaar van 2026 zijn solotentoonstelling allesgut, met een gelijknamige monografie bij MER Books.
