‘Ik begin met wat 'found footage' wordt genoemd, een verzamelnaam voor bestaande beelden die te vinden zijn op internet, in boeken of zelfs op de camerarol van een familielid. Ik verzamel deze, en print ze massaal uit. Daarna verspreid ik ze over mijn studio, waar ik ze combineer, manipuleer of vernietig. Dit zorgt ervoor dat ik nooit bang hoef te zijn voor het ‘witte canvas’.
Net als een brein vol herinneringen, lijdt het beeld aan horror vacui en net als herinneringen zijn sommige schilderijen heel helder en andere wazig, nauwelijks te onderscheiden van een koortsdroom.’
Ralph Leeten nam deel aan de groepstentoonstelling (expo)nentieel bij DeNode (2024–2025, curator Hilde Van Canneyt).